Dawna Piła

To polska mapa sztabowa z roku 1936 (wydana przez WIG), stan z lat 30-tych.

Witam!

Proszę o identyfikację tego sprzętu. Zdjęcie zrobione jest z masztu wiertnicy Zakładu Poszukiwań Ropy Naftowej i Gazu Piła.

Witam!
Przesyłam dwie fotki z układem torowisk na Zakładzie Remontowym pilskiej Nafty. Bocznicę wykorzystuje baza rur oraz magazyn materiałów płuczkowych firmy Diament z Zielonej Góry.

SŁOWIANIN pisze:Witam!

Proszę o identyfikację tego sprzętu. Zdjęcie zrobione jest z masztu wiertnicy Zakładu Poszukiwań Ropy Naftowej i Gazu Piła.

Wygląda na nieco skróconą SM03 typ fabryczny Ls150. Nie wiem tylko dlaczego część z lewej strony została "odcięta".

To jest Ls60. Dosyć stara lokomotywka i dzisiaj już rzadko spotykana (chociaż artykuł z Wikipedii trochę przesadza: "Do dziś jest eksploatowanych jeszcze kilka egzemplarzy").

Na bocznicy prowadzącej do przesypowni cementu praca wre. Złomiarze rozkręcają tory. Czyżby transport kolejowy cementu już się nie opłacił?

Piszesz o tej przesypowni zlokalizowanej przy cmentarzu?

Tej przesypowni koło cmentarza już nie ma. To samo się tyczy stawków, ale tory pozostały jeszcze.

Potwierdzam obserwacje Dudiego dotyczące bocznicy do przesypowni cementu. Złomiarze stopniowo demontują tory, odkręcając nakrętki, które uprzednio polewają płynem ułatwiającym ich odkręcanie. Brakuje też podkładek pod szyny i łupków, części zwrotnic etc. Ciekawe co na to właściciel...? Do kogo należy ta bocznica?

Taka sama rzecz dzieje się z bocznicą, która prowadziła na lotnisko.

Raczej działa się, w zeszłym roku... O tej bocznicy możemy już mówić w czasie przeszłym. Zostały z niej tylko podkłady:



Te szyny, nawet licząc po cenie złomu, warte były co najmniej kilkadziesiąt tysięcy złotych. Jak się wydaje tego typu infrastruktura jest środkiem trwałym należącym do majątku właściciela terenu. Ciekawe jak właściciel rozliczy się z tego składnika swego majątku? O ile w ogóle zauważy jego brak... Są w tej mierze chyba jakieś przepisy...?

W lipcu 1917 r. wyodrębniono z huty warsztaty przetwórcze produkujące po latach m.in. charakterystyczne wagony tramwajowe czy składy kolejowe. W 1926 r. huta weszła w skład koncernu Górnośląskie Zjednoczone Huty Królewska i Laura SA Górniczo-Hutnicza. Była wówczas jedną z największych i najnowocześniejszych hut w II RP. Jej produkcja sięgała 20–30% ogółu krajowej wytwórczości żelaza i stali.
W 1935 r. huta otrzymała nazwę „Piłsudski”. W 1937 r. skonstruowano nowy wielki piec „A”. Od tego samego roku huta należała do Wspólnoty Interesów Górniczo-Hutniczych w Katowicach.

Tyle o historii Huty Królewskiej w Chorzowie w czasie II RP. Być może zastanawiacie się co ma wspólnego historia Królewskiej Huty z przedwojenną Piłą? Otóż przy bocznicy prowadzącej do składu węgla Karola Tuschy (Karol Tuschy - Sprzedaż brykietu, węgla, koksu hutniczego i antracytu)...



...znajduje się kozioł oporowy zbudowany z szyn z sygnaturą KRÓL. HUTA 1928.



Moim zdaniem znalazł się on tam około roku 1940 i został zbudowany z szyn uszkodzonych podczas kampanii wrześniowej. Świadczyć o tym może inny element infrastruktury kolejowej w tamtym rejonie, a mianowicie zwrotnica z 1940 roku.



Chociaż istnieje też możliwość że elementy te znalazły się tam przypadkowo w latach powojennych.


Źródło:
https://muzeumhutnictwa.pl/kalendarium-krolewska/