Konspiracja wielkopolska 39-45, więzieni, skazani i zmarli w więzeniu

[oZimnyo]

Nie jest to moja praca, ale zamieszczam wypis osób związanych z Piłą poprzez wyroki, areszty czy nawet śmierć w murach nieistniejącego więzienia między Sikorskiego a Spacerową. Źródło: Encyklopedia konspiracji Wielkopolskiej 1939-1945 praca zbiorowa, wyd. Instytut Zachodni

Dopierała Marian (1921 -1942) ps. „Wrona”, czł. NOB, malarz pokojowy. Ur. 16 III w Poznaniu. Mieszkaniec Poznania. W 1935 ukończył szkołę powszechną w Poznaniu, następnie terminował w zawodzie kaletnika. W WP nie służył. Od 1937 czł. SN. Do organizacji wprowadzony przez Józefa Warczaka. Dowódca sekcji organizacyjnej na Jeżycach. Aresztowany 17 II 1941 i osadzony w więzieniach w Elblągu i Pile. Skazany wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile 16 III 1942 na karę śmierci. Stracony 16 V 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 716; USC, Akt zgonu P-2570/1942. Marian Wożniak

Fabiańczyk Edward (1 9 1 3 - 1 9 4 2), czł. NOB. Ur. 23 IX w Eickel (Niemcy), s. Marcina i Wiktorii z d. Latanowicz. Rodzina z Niemiec powróciła do kraju w 1913, osiedlając się w Kościanie. Po ukończeniu szkoły powszechnej F. podjął dalszą naukę w kościańskim Gimn. im. św. Stanisława Kostki, uzyskując w 1931 maturę. Rozpoczął studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym UP. Po 3 latach zmuszony był naukę przerwać i podjął pracę w prywatnej firmie W. Czajki w Kościanie. W 1939, nie mając przeszkolenia wojskowego, zaangażował się w pracę konspiracyjną i współuczestniczył z T. Skrzypczakiem w założeniu NOB w Kościanie na początku 1940. Jej członkowie zdradzeni zostali przez konfidenta Gestapo Zenona Ciemniejewskiego („Aleks"), który przeniknął do szeregów organizacji. F. aresztowany został wraz z T. Skrzypczakiem 1 6 X 1 9 4 1 . Przez krótki czas przetrzymywany był w kościańskim więzieniu przy ul. Targowej, następnie przewieziony do więzienia policyjnego w Forcie VII w Poznaniu. Pomimo tortur nikogo z organizacji nie wydal. 14 IV 1942 przewieziony został wraz z T. Skrzypczakiem do więzienia w Pile, gdzie na sesji wyjazdowej 10 VII 1942 Wyższy Sąd Krajowy w Poznaniu (OLG) skazał ich obu oraz czterech innych Polaków na śmierć. Wyrok wykonano 21 VIII 1942 przez ścięcie gilotyną w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. W 48 rocznicę śmierci, 8 XII 1990, na ścianie kościańskiego ratusza odsłonięta została tablica pamiątkowa poświęcona F. i T. Skrzypczakowi. Żona Emilia z d. Waldheim. Dzieci: Włodzimierz, Edward, Ewa, Zdzisława Róża. Zbiory własne autora w Kościanie. Piotr Bauer

Filipiak Franciszek (1 9 0 7 - 1 9 4 2) ps. „Ulan", podofic. rez. WP, czł. NOB. Ur. 1 XII w Klonowej pow. sieradzki, s. Leona i Anny z d. Giercarek. W 1909 wraz z rodziną wyemigrował do Westfalii, gdzie ojciec został górnikiem. W 1919 wrócił do Polski i osiedlił się w Poznaniu. W l. 1928-30 odbył zasadniczą służbę wojskową w 15 puł., a w l. 1931-35 pełnił służbę nadterminową. W 1936 po zdemobilizowaniu został robotnikiem w Warsztatach Kolejowych w Poznaniu. W 1937 wstąpił do SN. Na wojnę 1939 został zmobilizowany do 15 puł. Walczył nad Bzurą. Do Poznania wrócił w październiku 1939. W grudniu 1939 został zaprzysiężony do NOB przez plut. Nikodema Pałasika („Wiśnia") i włączony do sztabu Obwodu nr 8 (Górczyn) jako kierownik sekcji organizacyjnej. W 1940 zorganizował przy ul. Rawickiej, gdzie mieszkał, powielarnie pisma „Polska Narodowa". Aresztowany przez Gestapo wiosną 1941 przeszedł ciężkie śledztwo w Domu Żołnierza i w Forcie VII. Następnie był więziony we Wronkach i w Pile, gdzie wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) 5 III 1942 został skazany na karę śmierci. Stracony w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu 22 IV 1942. Żona Maria z d. Maćkowiak. Dzieci: Urszula, Lucyna, Eugeniusz, Kinga. Zbiory prywatne Nikodema Pałasika w Poznaniu. Marian Woźniak

Gąska Józef (1 8 8 8 - 1 9 4 2) ps. „Józek", czł. NOB. Ur. 22 II w Wierzenicy pow. poznański, s. Michała i Katarzyny z d. Szymkowiak. Po ukończeniu szkoły ludowej w Kobylnicy pracował jako robotnik w dobrach hr. Augusta Cieszkowskiego w Wierzenicy. W 1906 wyemigrował wraz z braćmi do Westfalii, gdzie pracował jako górnik. W 1910 powołany do odbycia służby wojskowej w armii niemieckiej, ukończył ją w 1912 w stopniu kpr. W 1914 zmobilizowany do 1 batalionu 47 pp, z którym wyruszył na front zachodni. W czasie walk na obszarze Belgii został ciężko ranny i wycofany z służby liniowej. Od 1915 należał do załogi obozu na Głównej, nadzorującej jeńców wojennych armii niemieckiej w Poznaniu. Po wybuchu Powstania Wielkopolskiego zgłosił się do dowództwa tworzącego się batalionu garnizonowego. Jednak ze względu na stan zdrowia przydzielony został do służby pomocniczej. W styczniu 191 9 zatrudniony w DOKP w Poznaniu. Po odbyciu kilku kursów dokształcających został dyżurnym ruchu i dyspozytorem drużyn konduktorskich, a następnie pracownikiem Biura Wagonowego na stacji Poznań Główny. Ok. 1930 wstąpił do Związku Zawodowego Kolejarzy, pełniąc w nim liczne funkcje społeczne. Był opiekunem rodzin bezrobotnych oraz organizatorem wycieczek krajoznawczych dla kolejarzy. We wrześniu 1939 został ewakuowany w ramach planu ewakuacji rodzin kolejarskich. Do Poznania wrócił w początkach października 1 939. 4X111939 wraz z rodziną znalazł się w obozie dla przesiedleńców na Głównej w Poznaniu. Wskutek interwencji naczelnika stacji Poznań Główny cofnięto mu nakaz wysiedlenia. W początkach maja 1940 został zaprzysiężony przez Kazimierza Walczaka, komendanta NOB Samodzielnego Obwodu Warsztaty Kolejowe. Miał za zadanie rozbudowę ogniw NOB na dworcu kolejowym w Poznaniu. Początkowo był kierownikiem sekcji organizacyjnej, ale wkrótce z racji rozległych kontaktów wśród kolejarzy powierzono mu zadania organizacyjne NOB na obszarze całej Dyrekcji Kolejowej. Organizował liczne odprawy dowódców NOB z obwodów Warsztaty Kolejowe i Dyrekcja Kolejowa. Przez jego ręce przechodziła też cała prasa konspiracyjna NOB dla tych obwodów. 28 IV 1941 został aresztowany w następstwie dekonspiracji spowodowanej przez Zenona Ciemniejewskiego („Aleks"). Po ciężkim śledztwie w siedzibie Gestapo w Poznaniu był w więzieniu policyjnym w Forcie VII (cela 66), następnie w więzieniach we Wronkach i w Pile. 8 VII 1942 wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile został skazany na karę śmierci wraz z grupą członków NOB z Warsztatów Kolejowych w Poznaniu. Stracony 6 VIII 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. Żona Maria z d. Czubala. Dzieci: Marianna, Zofia, Kazimiera, Czesława, Zdzisław. Zbiory prywatne Czesławy Tuszyńskiej w Poznaniu Marian Woźniak

Grześkowiak Franciszek (1 9 0 3 - 1 9 4 2) ps. „Grześ", podofic. rez. WP, NOB i ZWZ, kowal. Ur. 1 IX w Kościanie. Po ukończeniu szkoły powszechnej terminował w zawodzie ślusarza. W l. 1925-27 służył w WP, awansując do stopnia kpr. rez. W 1927 rozpoczął pracę w Warsztatach Kolejowych w Lesznie. W 1935 przeniesiony do Warsztatów Kolejowych w Poznaniu. Na wojnę 1939 nie zmobilizowany. Po zajęciu Poznania przez Niemców pracował nadal w dawnym miejscu pracy. W maju 1940 zaprzysiężony do NOB przez Kazimierza Walczaka i przydzielony do sztabu kierowanego przez Stanisława Łukowczyka („Sęp"). Jednocześnie zajmował się kolportowaniem wśród kolejarzy pisma „Polska Narodowa". Brał udział w przeszkoleniu wojskowym organizowanym przez S. Łukowczyka. Aresztowany 27 IV 1941 i osadzony w Forcie VII, a następnie w więzieniu w Rawiczu i Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego 189 w Poznaniu (OLG) z 8 VII 1942 skazany na karę śmierci. Stracony 6 VIII 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 802; FAK-X/1a, Egzekucje i zgony; USC Poznań, Akt zgonu P-3755/1942. Marian Woźniak

Jachimski Marian (1917-1942) ps. „Machoń II", pchor. WP, czł. NOB. Ur. 16 II w Czachurkach pow. poznański, s. Władysława. Po ukończeniu szkoły ludowej w Pobiedziskach uczęszczał do gimn. Ukończył Szkołę Pchor. Piech, i w 1939 służył w 55 pp. według nie dających się zweryfikować zeznań w śledztwie Gestapo. W październiku 1939 wrócił do Poznania i zamieszkał przy ul. Chwaliszewo 51. Na prośbę Stefana Chojnackiego wziął udział 16 XI 1939 w zebraniu założycielskim NOB. Po przedstawieniu się jako ofic. WP został zaprzysiężony i objął funkcję zastępcy komendanta NOB w Poznaniu. Był zwolennikiem rozbudowy struktur wojskowych w tej organizacji. Opracowywał plany obiektów wojskowych i fortyfikacji dla przyszłego powstania. Od grudnia 1939 prowadził też rozdzielnię pisma „Polska Narodowa" dla ogniw organizacyjnych NOB w Obwodzie Poznań-Wschód. Po dekonspiracji kierownictwa organizacji 5 - 6 XII 1940 kierował zabezpieczeniem dokumentacji bieżącej NOB oraz archiwum. W tym celu zorganizował schowki w mieszkaniu Wacława Gnącego przy ul. Chwaliszewo 5/6. Zdekonspirowany przez agenta Gestapo Zenona Ciemniejewskiego został aresztowany 6 I 1941. Po ciężkim śledztwie więziony w Forcie VII. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile skazany 1 III 1942 na karę śmierci. Zmarł 25 IV 1 942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu przed wykonaniem wyroku. AGKIPN, Oberlandesgericht Posen sygn. 2 Ojs. 35/42; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; USC Poznań, Akt zgonu P -1550/42. Marian Woźniak

Konieczny Jan (1 9 1 2 - 1 9 4 2) ps. „Rozważny", podofic. rez. WP, czł. NOB, robotnik. Ur. 9 VII w Kruszewni pow. poznański i tamże zamieszkały. Po ukończeniu szkoły powszechnej i wydziałowej pracował jako rolnik. W 1934 skończył Państwowy Kurs PW I stopnia, a następnie odbył służbę wojskową w 57 pp. Brał udział w wojnie 1939 i po krótkim internowaniu zamieszkał w Antoninku pod Poznaniem. Pracował w hucie szkła jako robotnik. Od lata 1940 zajmował się kolportowaniem gazetki „Polska Narodowa". Zaprzysiężony do NOB przez Stefana Dytkiewicza i mianowany kierownikiem sekcji organizacyjnej w okolicach Antoninka. Aresztowany 11X11941 i osadzony w Domu Żołnierza, w Forcie VII, a następnie w więzieniu w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile 10 VII 1942 skazany na karę śmierci. Stracony 21 VIII 1942 w więzieniu w Poznaniu. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; FAK-X/1a, Egzekucje i zgony; USC Poznań, Akt zgonu P-3782/1942. Marian Woźniak

Kubicki Antoni (1 9 1 4 - 1 9 9 2) ps. „Zecer", podofic. rez. WP i WOZ, drukarz. Ur. 3 IV w Pianówce pow. czarnkowski w rodzinie kowala. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Czarnkowie terminował w zawodzie drukarza. Do 1938 pracował w redakcjach „Gazety Powiatowej i „Wiarusa Nadnoteckiego", do wybuchu wojny 1939 w drukarni „Kuriera Poznańskiego" w Poznaniu. Brał udział w walkach o Warszawę w 21 pp. Po powrocie do Poznania został zaprzysiężony do WOZ w październiku 1939 przez Jana Szymczaka i Ignacego Marcinowskiego oraz włączony do redakcji „Polonii Poznańskiej". Aresztowany przez Gestapo 6 IV 1940. Był więziony w Domu Żołnierza i w Forcie VII. Wyrokiem Trybunału Wojennego Rzeszy (Reichskriegsgericht) 21 II 1941 został skazany na 2 lata więzienia. Karę odbywał w więzieniu w Rawiczu. Po zwolnieniu pracował w drukarni w Pile. W l. 1945-58 był urzędnikiem Powiatowej Rady Narodowej w Czarnkowie, do 1980 zecerem i kierownikiem drukarni w tym mieście. Zmarł w 1992 w Czarnkowie. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim OOP. FAK-l/1 e, IR Zachód i obwody, Obwód Wągrowiec, IR Nowy Tomyśl. Marian Wożniak

Lisiecki Adam (1 9 1 3 -1 9 4 2) ps. „Wyżeł”, plut. pchor. WP, czł. NOB. Ur. 18 XI w Szlachcinie pow. średzki. W l. 1926 -35 uczęszczał do gimn. w Poznaniu. W 1936 wstąpił do Szkoły Pchor. Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej-Komorowie, którą ukończył w 1937. Skierowany jako referent wojskowy do Urzędu Poczt i Telegrafów w Poznaniu. Jesienią 1940 zaprzysiężony do NOB przez Alfreda Wojciechowskiego i mianowany komendantem Rejonu III w Obwodzie NOB Wilda. Organizował w swoim mieszkaniu odprawy i szkolenia kierowników sekcji NOB. Aresztowany 6 I 1941 i osadzony w Forcie VII. Po wydaniu nakazu aresztowania 29 IV 1941 więziony w Pile, a następnie we Wrocławiu. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej we Wrocławiu 8 VI 1942 skazany na karę śmierci. Stracony 15 VII 1942 w więzieniu przy ul. Kleczkowskiej we Wrocławiu. AGKIPN, Oberlandesgericht Posen sygn. 2 OJs. 36/42; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; FAK-X/1a, Egzekucje i zgony. Marian Woźniak

Łukowczyk Stanisław (1 9 1 8 - 1 9 4 2) ps. „Sęp", podofic. rez. WP i NOB. Ur. 26 IX w pow. ostrzeszowskim. Szkolę powszechną i gimn. ukończył w Kępnie, a w 1938 Dyw. Kurs Pchor. 17 DP w Gnieźnie. Następnie rozpoczął studia na UP, które przerwał. Na wojnę w 1939 nie powołany. W styczniu 1940 rozpoczął pracę w Warsztatach Kolejowych w Poznaniu. W kwietniu 331 1940 zaprzysiężony do NOB przez Kazimierza Walczaka i mianowany dowódcą sekcji organizacyjnej. Zajmował się też kolportowaniem pisma „Polska Narodowa". Bral udział w rozbudowie organizacji w poznańskim węźle kolejowym. Z własnej inicjatywy utworzył 4 nowe sekcje organizacyjne NOB. Utworzył też punkt nasłuchu radiowego. Brał udział w opracowaniu planu powstania i mobilizacji dla Warsztatów Kolejowych. Prowadził szkolenie wojskowe w całym Rejonie Wydzielonym NOB Warsztaty Kolejowe. Był przewidziany na zastępcę dowódcy powstania w obrębie poznańskiego węzła kolejowego. Aresztowany przez Gestapo 27 I 1941 i osadzony w Forcie VII, a następnie więziony przy ul. Młyńskiej w Poznaniu i w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile 8 VI 1942 skazany na karę śmierci. Stracony w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu 8 VIII 1942. Reichsjustizministerium t. 802; FAK-X/1a, Egzekucje i zgony; USC Poznań, Akt zgonu P-3756/1 942. Marian Woźniak

Marciniak Antoni (1 9 1 4 - 1 9 4 2), czł. NOB, ślusarz samochodowy. Ur. 30 V w Swarzędzu pow. poznański. Mieszkaniec Swarzędza. Po ukończeniu szkoły powszechnej i gimn. pracował w wójtostwie w Swarzędzu. Od marca 1941 ubiegał się o wpisanie na DVL. Zaprzysiężony do NOB przez Stefana Dytkiewicza i mianowany referentem spraw wojskowych w Placówce NOB w Swarzędzu. Był też kolporterem gazetki „Polska Narodowa". Aresztowany 8 I 1942 i osadzony w Domu Żołnierza, w Forcie VII i w więzieniu w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) 10 VII 1942 skazany na karę śmierci. Stracony 21 VIII 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; FAK-X/1a, Egzekucje i zgony; USC Poznań, Akt zgonu P-3781/1942. Marian Woźniak

Motała Mieczysław (1 9 1 8 - 1 9 4 2) ps. „Rogal", czł. NOB, czeladnik piekarski. Ur. 3 XI w Chalinie pow. bydgoski. Następnie wraz z rodzicami przeprowadził się do Kościana, gdzie w 1930 ukończył szkołę powszechną i rozpoczął naukę w gimn., którego nie skończył. Terminował do 1939 w zawodzie piekarza w Poznaniu. W WP nie służył. W marcu 1940 włączony do NOB przez sierż. Franciszka Andersza („Jastrząb"). Po zaprzysiężeniu mianowany komendantem sekcji organizacyjnej na Wildzie. W jego mieszkaniu zorganizowano lokal kontaktowy Obwodu NOB Wilda. Aresztowany 27 I 1940 i osadzony w Domu Żołnierza, w Forcie VII i w więzieniu w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) 14 X 1942 skazany na karę śmierci. Stracony w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu 9 XI 1942. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 618; FAK-l/6 Organizacje Obozu Narodowego; FAK-X/1 a, Egzekucje i zgony; USC Poznań, Akt zgonu P-4606/1942. Marian Woźniak

Motyliński Marian (1 9 1 5 - 1 9 4 2) ps. „Ryś", czł. NOB, technik. Ur. 17 VII w Poznaniu. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczęszczał 4 lata do gimn., którego jednak nie skończył. Rozpoczął naukę w szkole misyjnej, ale wkrótce ją przerwał. Następnie terminował w zawodzie kupca. W 1936 jako ekstern zdał egzamin dojrzałości. Jesienią 1940 zaprzysiężony do NOB i skierowany do Wydziału Propagandy NOB w Obwodzie Wilda. Jednocześnie prowadził tajną bibliotekę NOB, a doraźnie zajmował się zbieraniem informacji o Polakach kolaborujących z Niemcami. Aresztowany 5 11940 i osadzony w Forcie VII. Po wydaniu przez prokuratora nakazu aresztowania 29 IV 1941 więziony w Pile, potem przewieziony do więzienia we Wrocławiu. Skazany wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu 361 (OLG) na sesji we Wrocławiu 8 VI 1942 na karę śmierci. Stracony 15 VII 1942 w więzieniu przy ul. Kleczkowskiej we Wrocławiu. AGKIPN, Oberlandesgericht Posen sygn. 2 OJs. 36/42; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; FAK-X/1a, Egzekucje i zgony. Marian Woźniak

Muszyński Teofil (1 9 0 5 - 1 9 4 2) ps. „Świer", podofic. rez. WP i NOB. Ur. 28 II w Poznaniu. Po ukończeniu szkoły powszechnej terminował w zawodzie ślusarza. Czł. SN od 1926. Zaprzysiężony do NOB w styczniu 1940 przez Zenona Ciemniejewskiego („Lipa”) i przydzielony pod komendę Kazimierza Walczaka w Warsztatach Kolejowych w Poznaniu. Organizator struktur NOB w obrębie poznańskiego węzła kolejowego. Latem 1940 organizował akcję dorabiania kluczy do obiektów kolejowych i środków transportowych, które miały być wykorzystane w chwili wybuchu powstania. Zajmował się też kolportowaniem „Polski Narodowej" i rozpowszechnianiem obligacji NOB. Zimą 1940 zorganizował punkt nasłuchu radiowego dla redakcji „Polski Narodowej” w mieszkaniu niemieckiego pracownika kolejowego. Aresztowany przez Gestapo 11 XII 1940 i osadzony w Forcie VII, a następnie w więzieniu przy ul. Młyńskiej i w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile 8 VI 1942 skazany na karę śmierci. Stracony 6 VIII 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 802; USC Poznań, Akt zgonu P-3636/1942; Informacje uzupełniające Czesławy Tuszyńskiej z Poznania. Marian Wożniak

Nowacki Edmund (1 9 0 9 - 1 9 4 2) ps. „Edek", czł. NOB, murarz. Ur. 19 IV w Poznaniu. Po ukończeniu szkoły powszechnej w 1926 terminował w zawodzie murarza do 1930. Później był bezrobotny. Czł. SN od 1937. Służby wojskowej nie odbywał. Od października 1939 pracował w Miejskich Tramwajach jako murarz. Wprowadzony do NOB przez Zenona Ciemniejewskiego („Lipa") na podstawie przedwojennej rekomendacji. Sam nawiązał kontakt z komendantem Rejonu NOB Jeżyce. Rozbudował podległe mu 5 sekcji organizacyjnych NOB. Zajmował się kolportowaniem pisma „Polska Narodowa", rozpoznaniem niemieckich obiektów militarnych na Jeżycach i rozpowszechniał bony obligacyjne NOB. Aresztowany 27 II 1941. Więziony w Domu Żołnierza, w Forcie VII i więzieniu w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) 16 III 1942 na sesji wyjazdowej w Pile skazany na karę śmierci. Stracony 16 V 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 716; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; USC Poznań, Akt zgonu P-2567/1942. Marian Woźniak

Polaszek Józef (1913 - 1942) ps. „Belek", czł. NOB, harcerz, technik budowlany. Ur. 3 VII w Gostyniu, s. Franciszka. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczęszczał do gim. w Gostyniu. Czł. ZHP w 3 DH im. S. Czarnieckiego, zastępowy. Egzamin dojrzałości zdał w 1939 w Technikum Budowlanym w Poznaniu. Ukończył Państwowy Kurs PW II stopnia. Na wojnę 1939 nie zmobilizowany, ale jako junak PW udał się do Kutna, gdzie po kilkudniowym zatrzymaniu przez Niemców został zwolniony. Do Gostynia wrócił 25 IX 1939 i pracował w tartaku, który był własnością jego ojca. W styczniu 1940 współpracował z grupą NOB zorganizowaną przez Jerzego Kurpisza („Orlik"). W maju 1940 zaprzysiężony do NOB przez ppor. Antoniego Kaźmierskiego („Dziedzic"). Organizator Placówki Piaski. Był kolporterem gazetki „Polska Narodowa". Aresztowany przez Gestapo 1 VII 1941. Więziony w Lesznie, Forcie VII i w więzieniach przy ul. Młyńskiej w Poznaniu i w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile 10 VI 1942 skazany na karę śmierci. Stracony w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu 21 VIII 1942. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544; USC Poznań, Akt zgonu P-3799/1942. Maria Rutowska Marian Wożniak

Rzepa Ignacy (1 9 1 3 - 1 9 4 2), czł. NOB, szewc. Ur. 10 X w Zbąszyniu pow. nowotomyski. Po ukończeniu szkoły powszechnej i wy492 działowej terminował w zawodzie szewca w Zbąszyniu. Od 1931 czł. Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół". W 1931 wstąpił do SN, czł. zarządów w Zbąszyniu i Opalenicy. Brak informacji o służbie wojskowej. W grudniu 1939 włączył się do konspiracji SN przez Heliodora Jankiewicza. W styczniu 1940 nawiązał z nim kontakt z ramienia NOB Józef Przybyła. Od wiosny 1940 nieświadomie nawiązał kontakty z agentem Gestapo Zenonem Ciemniejewskim. Jako długoletni czł. SN nie składał w NOB przysięgi. Zajmował się kolportowaniem gazetki „Polska Narodowa", rozpowszechniał bony obligacyjne i organizował pomoc społeczną. Założył dwie sekcje organizacyjne NOB w Zbąszyniu wspólnie z H. Jankiewiczem. Aresztowany 25 IX 1941 i osadzony w Domu Żołnierza i w Forcie VII, następnie więziony w w ięzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu i w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile 10 VII 1942 skazany na karę śmierci. Stracony w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu 21 VIII 1942. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; FAK-X/1a, Egzekucje i zgony; USC Poznań, Akt zgonu P-3771/1942. Marian Woźniak

Skrzypczak Teofil (1901 - 1942), podofic. zaw. WP. Ur. 9 IV w Poznaniu, s. Stefana i Teodory z d. Witkiewicz. W grudniu 1918 brał udział w wyzwalaniu Poznania, wstępując ochotniczo do organizującej się Armii Wielkopolskiej. Przydział wojskowy otrzymał do 3 pswlkp. (późniejszego 57 pp). Brał w nim udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-21, podczas której był dwukrotnie ranny. Z wojskiem związał się już na stałe, służąc w stopniu st. sierż. w stacjonującym w Poznaniu 57 pp. Na początku sierpnia 1939 skierowany został do Kościana na stanowisko szefa 3 kompanii formowanego tu Batalionu ON „Kościan". Po wybuchu wojny wraz z batalionem przebył szlak bojowy od Kościana po Bzurę, gdzie 18 września dostał się do niewoli niemieckiej w rejonie Iłowa. Po zwolnieniu na początku listopada z obozu jenieckiego powrócił do Kościana, gdzie wraz z Edmundem Fabiańczykiem był współzałożycielem NOB, która później weszła w skład Armii Narodowej. Członkowie organizacji zajmowali się wywiadem wojskowym, nasłuchem i kolportażem podziemnych gazetek. Zostali zdradzeni przez konfidenta Gestapo Zenona Ciemniejewskiego. Gestapo aresztowało S. 16 X 1941 i osadziło w Forcie VII w Poznaniu. Pomimo ciężkiego śledztwa nie zdradził nikogo. 14 IV 1942 przewieziony został do więzienia w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile 10 VII 1942 skazany na karę śmierci. Stracony 21 VIII 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. Odznaczony m.in.: Krzyżem Virtuti Militari V klasy, Medalem X-lecia Odzyskania Niepodległości. Żona Wiktoria z d. Liszkowska. Dzieci: Teodor, Danuta. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544; Zbiory Muzeum Regionalnego w Kościanie. Piotr Bauer

Thamm Feliks (1911-1942) ps. „Mak", „Ares", czł. NOB. Ur. 19 XI w Poznaniu w rodzinie kolejarza. W 1925 ukończył szkołę powszechną w Poznaniu. Uczył się dalej w gimn., ale ukończył tylko 4 klasy. W I. 1932-34 odbył służbę wojskową w 57 pp w Poznaniu. Zdemobilizowany w stopniu kpr. Czł. Klubu Sportowego „Warta". We wrześniu 1939 pomimo otrzymania karty mobilizacyjnej nie dotarł do swojej jednostki wojskowej. Do NOB włączony w maju 1940 przez Zenona Ciemniejewskiego („Lipa"), z którym znał się z działalności sportowej. Sam nawiązał kontakt z komendantem Rejonu NOB Jeżyce pchor. B. Schneiderem i objął kierownictwo 6 sekcji organizacyjnych. Kolportował jednorazowo 30 egz. „Polski Narodowej". Rozpowszechniał też bony obligacyjne NOB. Utrzymywał bezpośredni kontakt z kierownikiem kolportażu gazetki „Polska Narodowa" Józefem Warczakiem. Aresztowany przez Gestapo 27 I 1941. Więziony w Domu Żołnierza, Forcie VII i w więzieniu w Brzegu. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile 16 III 1942 skazany na karę śmierci. Stracony w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu 16 V 1942. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 716; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; USC Poznań, Akt zgonu P-2568/1942. Marian Woźniak

Walczak Kazimierz (1 9 0 4 - 1 9 4 2) ps. „Wicher", podofic. rez. WP, NOB i ZWZ. Ur. 1 III w Barcinie pow. szubiński, s. Marcina i Franciszki z d. Kubiak. Szkołę powszechną ukończył w Barcinie i od 1922 był zatrudniony w PKP. Służbę wojskową odbył w ramach kolejowego PW w Poznaniu, gdzie od 1924 rozpoczął pracę jako ślusarz w Warsztatach Kolejowych. Od 1926 w Kole Młodych SN w tychże Warsztatach. Brał udział w ewakuacji Dyrekcji Kolejowej w Poznaniu we wrześniu 1939. Powrócił w końcu września 1939 i nadal pracował w Warsztatach Kolejowych. Przez Stefana Chojnackiego („Grom") został zaprzysiężony do NOB i mianowany komendantem w miejscu pracy. Utrzymywał też kontakty z komendą NOB, działającą w Dyrekcji Kolejowej. Zajmował się kolportowaniem pisma „Polska Narodowa", a od wiosny 1940 na polecenie S. Chojnackiego organizował akcję dorabiania kluczy do obiektów i pojazdów znajdujących się w dyspozycji Warsztatów i Dyrekcji Kolejowej. Miały one służyć na wypadek powstania zbrojnego do szybkiego opanowania obiektów i całego transportu kolejowego. Dorobione klucze wraz z opisami przechowywał w specjalnej skrytce na terenie Warsztatów. Do pracy dojeżdżał z Puszczykowa, gdzie mieszkał. Jego działalność była od lata 1940 infiltrowana przez agentów Gestapo - Zenona Ciemniejewskiego i Franciszka Andersa. Aresztowany przez Gestapo 11 XII 1940 przeszedł ciężkie śledztwo w Domu Żołnierza i w Forcie VII. Następnie osadzony w więzieniu w Brzegu. 5 VII 1942 został w grupie podległych mu członków NOB przewieziony do więzienia w Pile, gdzie wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile został skazany na karę śmierci 8 VII 1942. Stracony w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu 6 VIII 1942. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 802; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; USC Barcin, Akt urodzenia nr 59/1904. Marian Woźniak

Warczak Józef (1 9 1 3 - 1 9 4 2) ps. „Mars", podofic. rez. WP i NOB. Ur. 13 II w Śliwicach pow. tucholski, s. Juliusza i Benedykty z d. Chabowska. Szkołę powszechną ukończył w Śliwicach, a następnie terminował w zawodzie kupieckim w firmie J. Płońskiej. W 1936 założył własny sklep kolonialny w Poznaniu. Aktywny sportowiec Klubu „Warta", czł. Koła Młodych SN dzielnicy Poznań Jeżyce. W WP nie służył. Od 16 XI 1939, po zaprzysiężeniu przez Antoniego Wolniewicza, został zobowiązany do zorganizowania powielarni pisma „Polska Narodowa" na zapleczu swojego sklepu. Początkowo zastępował Brunona Schneidera („Zawiślański") na stanowisku komendanta Obwodu Jeżyce, a następnie został komendantem tego obwodu. Podporządkowany Zenonowi Ciemniejewskiemu („Jastrząb"). Do końca 1940 powielarnia zorganizowana w jego sklepie drukowała gazetkę w nakładzie do 300 egz. Prowadził też nasłuch radiowy i przygotowywał zapisy informacji dla redakcji pisma. Od zimy 1939 do aresztowania w końcu stycznia 1941 był pod stalą inwigilacją Gestapo. Nie orientował się też, że jego pierwszy szef w NOB był od grudnia 1939 agentem Gestapo w Poznaniu. Nie przewidując aresztowania, obok omówionych zadań zajmował się kolportowaniem gazetek i rozprowadzaniem obligacji konspiracyjnych. Aresztowany 24 I 1941 przeszedł ciężkie śledztwo w Domu Żołnierza i w Forcie VII. Następnie więziony był w Brzegu. 16 III 1942 Wyższy Sąd Krajowy w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile skazał go na karę śmierci. Stracony 16 V 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. Rodziny nie założył. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 716, Akta sprawy Antoniego Wolniewicza; FAK-l/6, Organizacje Obozu Narodowego; USC Poznań, Akt zgonu P-2569/1942. Marian Woźniak

Zielewicz Teofil (1898 - 1942) ps. „Tygrys", podofic. rez. WP i czł. NOB, ślusarz. Ur. 5 XII w Poznaniu. Po ukończeniu szkoły powszechnej terminował w zawodzie ślusarza. W 1917 powołany do armii niemieckiej. Walczył na froncie wschodnim I wojny światowej. Awansowany do stopnia kpr. W 1919 brał udział w Powstaniu Wielkopolskim, a potem w stopniu plut. w wojnie polsko-bolszewickiej. Po zdemobilizowaniu w 1921 pracował jako ślusarz w Warsztatach Kolejowych w Poznaniu. Czł. SN od 1926. W maju 1940 zaprzysiężony do NOB przez Kazimierza Walczaka („Wicher") i mianowany dowódcą sekcji organizacyjnej. Tworzył struktury NOB w poznańskim węźle kolejowym. Latem 1940 podlegało mu 30 czł. organizacji. Kolportował pismo: „Polska Narodowa" i rozpowszechniał obligacje NOB. Aresztowany przez Gestapo 27 I 1941 i osadzony w Forcie VII, a następnie w więzieniach przy ul. Młyńskiej w Poznaniu i w Pile. Wyrokiem Wyższego Sądu Krajowego w Poznaniu (OLG) na sesji wyjazdowej w Pile 8 VI 1942 skazany na karę śmierci. Stracony 6 VIII 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 802; USC Poznań, Akt zgonu P-3635/1942. Marian Woźniak

Dokowicz Albin Kazimierz (1 9 1 2 - ?), żołnierz NOB i ZWZ, kupiec. Ur. 4 III w pow. gostyńskim. Mieszkaniec Rawicza. Aresztowany 28 X 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 5 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544.

Hasiński Marceli (1 9 0 6 - ?), czł. NOB, urzędnik. Ur. 14 XI w Gostyniu. Mieszkaniec Jutrosina pow. ranicki. Aresztowany 4 VII 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 4 lata obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544.

Heyducki Edmund (1900 - ?), czł. Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół", NOB, rządca majątku. Ur. 9 IV w Splawiu pow. kościański. Mieszkaniec Wolsztyna. Aresztowany 15 X 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 6 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544.

Klauziński Stanisław (1 8 9 5 - ?), czł. NOB, adwokat. Ur. 29 X w Dubinie pow. rawicki. Mieszkaniec Wolsztyna. Aresztowany 15 X 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 5 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544.

Kowalski Grzegorz Tadeusz (1 9 1 3 - ?), żołnierz NOB, ZWZ, chemik. Ur. 7 V w Berlinie. Mieszkaniec Poznania. Aresztowany 27 I 1941. Zmarł podczas śledztwa w więzieniu w Pile. AG K IPN , Reichsjustizministerium t. 802.

Lubiatowski Władysław (1 9 1 2 - ?), czł. NOB, pracownik biurowy. Ur. 3 VI w Dubinie pow. rawicki. Mieszkaniec Jutrosina pow. rawicki. Aresztowany 4 VII 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 5 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544.

Luther Jan (1 9 0 2 - ?), czł. NOB, ślusarz. Ur. 10 V w Obornikach. Mieszkaniec Lasek pow. poznański. Aresztowany 26 II 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Wyrokiem OLG z 3 VI 1942 skazany na 4 lata obozu karnego AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 159.

Łochyński Bolesław (1 9 1 4 - 1 9 4 2 ), podofic. rez. WP, czi. NOB, handlowiec. Ur. 22 XI w Uścikowie pow. obornicki. Mieszkaniec Poznania. Aresztowany 27 I 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 11 VIII 1942 na karę śmierci. Stracony 16 IX 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 514

Łoza Mieczysław (1 9 1 0 - 1 9 4 2), podofic. zaw. WP, czł. NOB, stolarz. Ur. 8 I w Jasinie pow. poznański. Mieszkaniec Swarzędza pow. poznański. Aresztowany 28 I 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 5 V 1942 na karę śmierci. Stracony 2 VI 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 277

Łuczak Zenon (1911 - ?), czł. NOB, tapicer. Ur. 27 XI w Poznaniu i tamże zamieszkały. Aresztowany 18 II 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 1 IV 1942 na 5 lat obostrzonego obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 516.

Łupiński Leon (1 9 1 8 - ?), czł. NOB, urzędnik. Ur. 22 XII w Berlinie. Mieszkaniec Poznania. Aresztowany i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 13 IV 1942 na 5 lat obozu karnego. AGKIPN, Oberlandesgericht Posen sygn. 2 OJs. 3/42.

Maciejak Edmund (1 9 1 3 - ?), czl. NOB, księgowy. Ur. 16 IX w Recklinghausen (Westfalia). Mieszkaniec Miejskiej Górki pow. rawicki. Aresztowany 28 X 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 3 lata obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544.

Majerowicz Jan (1 8 9 0 - 1 9 4 2), ps. „Piotruś", czi. NOB, stolarz. Ur. 9 XI w Swarzędzu pow. poznański i tamże zamieszkały. Aresztowany 31 I 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 5 V 1942 na karę śmierci. Stracony w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu 2 VI 1942. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 277

Malinowski Kazimierz (1913 - ?), żołnierz NOB i ZWZ, malarz. Ur. 20 I w Gostyniu. Mieszkaniec Piasek pow. gostyński. Aresztowany 2 VII 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 8 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544.

Małecki Tadeusz (1921 - ?), czł. NOB, kupiec. Ur. 16 IX w Poznaniu i tamże zamieszkały. Aresztowany 19 II 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 17 III 1942 na 4 lata obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 654.

Maniaczyk Jan (1910 - ?), czł. NOB, ślusarz. Ur. 18 VI w pow. nowotomyskim. Mieszkaniec Poznania. Aresztowany i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 17 II11942 na 5 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 654.

Marchelek Ignacy (1905 -?), czł. NOB. Ur. 5 VI. Mieszkaniec Poznania. Aresztowany 12 II 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 1 IV 1942 na 9 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 516.

Marcinkowski Benon (1 9 2 0 - ?), czł. PW, NOB, kreślarz. Ur. 22 V w Poznaniu i tamże zamieszkały. Aresztowany 13 III 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 5 III 1942 na 8 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 570.

Matysiak Czesław (1914 - ?) czł. NOB, rolnik. Ur. 18 II w Zieminie pow. kościański i tamże zamieszkały. Aresztowany 16 X 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 7 lat obozu karnego. AG K IPN , Reichsjustizministerium t. 544.

Metelski Czesław (1911 - ?), czł. NOB, ślusarz. Ur. 20 VI w Poznaniu i tamże zamieszkały. Aresztowany i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 8 VI 1942 na 8 lat obozu karnego. AGKIPN, Oberlandesgericht Posen

Mieloszyński Stefan (1895 - ?), czł. NOB, mistrz stolarski. Ur. 1 VII w Śremie. Mieszkaniec Poznania. Aresztowany 6 II 1941 i osądzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 16 III 1942 na 10 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 716.

Mikołajewski Franciszek (1895 - ?), czł. NOB, ślusarz. Ur. 21 XI w Kociałkowie pow. poznański. Mieszkaniec Poznania. Aresztowany 19 II 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 3 VI 1942 na 6 lat obozu karnego. AG KIPN, Reichsjustizministerium t. 159

Mikulski Florian (1914 - ?), czł. NOB, kotlarz. Ur. 14 IV w Kórniku pow. śremski. Mieszkaniec Poznania. Aresztowany 29 I 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 17 III 1942 na 7 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 654

Mroczkowski Edmund (1 8 9 8 - ?), czł. NOB, ślusarz. Ur. 13 X w Swarzędzu pow. poznański i tamże zamieszkały. Aresztowany 31 I 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 5 V 1942 na 9 lat obozu karnego i osadzony w KL Mauthausen-Gusen. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 277.

Mroczkowski Władysław (1921 -?), czł. NOB, uczeń stolarski. Ur. 20 VIII w Swarzędzu pow. poznański i tamże zamieszkały. Aresztowany 31 I 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 4 V 1942 na 7 lat obozu karnego. Osadzony w KL Buchenwald i Dachau. AG KIPN, Reichsjustizministerium t. 277.

Musielski Edward (1921 - ?), czł. NOB, urzędnik. Ur. 22 V w Poznaniu i tamże zamieszkały. Aresztowany i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 13 IV 1942 na 6 lat obozu karnego. AGKIPN, Oberlandesgericht Posen

Pabich Walenty (1 9 1 0 - ?), czł. NOB, rzeźnik. Ur. 9 II w Grudzielcu pow. pleszewski. Mieszkaniec Wolsztyna. Aresztowany 15 X 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 5 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544.

Wechmann Maksymilian (1 91 5 - ?), czł. NOB, malarz. Ur. 29 IX w Piaskach pow. gostyński i tamże zamieszkały. Aresztowany 2 VII 1941 i osadzony w w ięzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 5 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544

Wechmann Władysław (19 1 2 -? ), czł. Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół", NOB, malarz pokojowy. Ur. 29 III w Piaskach pow. gostyński i tamże zamieszkały. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939. Aresztowany 2 VII 1941 i osadzony w więzieniu w Pile. Skazany wyrokiem OLG z 10 VII 1942 na 5 lat obozu karnego. AGKIPN, Reichsjustizministerium t. 544.

[Krzysztof Ju]

Dzięki za zebranie w jednym miejscu ofiar niemieckiego terroru w Pile i Wielkopolsce. Książka "Encyklopedia Konspiracji Wielkopolskiej 1939-1945" jest dostępna online i pozwoliłem sobie podlinkować do książki na początku Twojego posta. Encyklopedia została wydana w 1998 r. i po trzech dekadach zasługuje na aktualizację. Nowe informacje o niemieckich sądach politycznych w Wielkopolsce zawiera publikacja Bogumiła Rudawskiego "Wyższy Sąd Krajowy w Poznaniu 1939-1945. Zarys działalności wraz z wyborem dokumentów" z 2022 r. Znajduje się tam też spis osądzonych osób ze wzmiankami o Pile i warto porównać dane z tymi encyklopedycznymi.