W roku 1851 jako inowacja zostało wprowadzone doręczanie paczek przy pomocy taczek. W latach 1860-1873 ta miejska ekspedycja miała swoją siedzibę przy Neuer Markt 20.

Jak widać już wtedy myślano o "mechanizacji' usług pocztowych.

Pozdrawiam

1 lipca 1896 roku zainstalowano w Pile nowe urządzenia telefoniczne, ponieważ skonstruowane wcześniej, bo już w roku 1867 urządzenia nie wystarczały dla tak ożywionego ruchu pocztowego. Pierwsza mała centralka telefoniczna na pilskiej poczcie miała zaledwie 41 numerów. Dopiero w latach pierwszej wojny światowej zaszła konieczność zbudowania drugiej takiej centrali na Przedmieściu Bydgoskim. Zbudowano tam jak gdyby filię poczty głównej w budynku dawnego zarządu dróg.
" Z dziejów Piły " - Zygmunt Boras.

Ona znajdowała się jako urząd pocztowy nr 3 od 1 września 1916 w starym domu szosowym przy Bromberger Straße 32. W tym samym roku została kupiona parcela przy Wilhelmsplatz 16 i poczta główna w 1917 została rozbudowana.

Dane z - Geschichte der Stadt Schneidemühl - Karl Boese

Pozdrawiam

Pierwszy budynek pocztowy znajdował się na rogu Nowego Rynku i ul. Poznańskiej, którego właścicielem był potem kupiec polski Godlewski. W końcu wieku XVII budynek pocztowy należał do ówczesnego poczmistrza Aleksandra Piepera. Gmach był obszerny. Wielki był także dziedziniec, gdzie na raz mogło się zmieścić kilka zaprzęgów koni w stojących obok stajniach. Pieper był pierwszym znanym z nazwiska pocztmistrzem w Pile. W roku 1891 poczta w Pile zakupiła nowy obszerny plac od rzeźnika Beka i drugi od bednarza Zakrzewskiego. W latach 1893 - 1895 wystawiono nowy gmach pocztowy, który przetrwał częściowo do naszych czasów. W 1916 roku wykupiono nowy plac, aby na nim zbudować gmach poczty głównej. I trochę ciekawostek. Na pocztylionów brano ludzi odpowiedzialnych i dobrych woźniców, jako że praca nie była ich łatwa. Na tak złych drogach należało dobrze uważać, aby nie wywrócić dyliżansu, za co groziła kara 50 kijów. Pocztylionowie zobowiązani byli o każdej napotkanej na drodze wyrwie informować swoich zwierzchników, a ci z kolei przekazywali uzyskane informacje wyższym władzom.
" Z dziejów Piły " - Zygmunt Boras

Dodam, że czwarty urząd pocztowy w Pile - Postamt 4 - otwarto 23 maja 1927 r. przy Lange Strasse 35 (ul. Konarskiego). Urząd pocztowy nr 2 znajdował się na dworcu.
Budynek głównej poczty powstał w latach 1893-95 przy Wilhelmsplatz 14/15 wg projektu zatwierdzonego przez cesarza Wilhelma. Zbudowano go w stylu niemieckiego renesansu. Wewnątrz oprócz pomieszczeń służbowych znajdowało się mieszkanie dyrektora poczty i dozorcy. Na zapleczu budynku znajdowały się garaże oraz ogród służbowy nad Strugą Farbiarską. Budynek dwukrotnie rozbudowywano - w 1917 r. dobudowano część na narożniku ul. Pocztowej, a w latach 1925-28 skrzydło wzdłuż tej ulicy.
A oto zdjęcia urzędu pocztowego nr 3 przy Bromberger Strasse. Budynek został rozebrany w latach 70. Znajdował się naprzeciwko dzisiejszego kuratorium i biblioteki pedagogicznej.

W okresie od 01.10.1930 do 31.01.1932 istniała także placówka pocztowa na Karlsberg"u.
Tylko 16 miesięcy - widocznie nie była potrzebna.

Od 1 października 1926 cały transport urzędu pocztowego w Schneidemühl (miasto i okolice) odbywał się samochodami.

Pozdrawiam

W 1927r. ląduje w rzece Gwdzie na Koszycach pocztowy samolot (Post- JU).

Po zajęciu Piły przez Prusy utworzono natychmiast połączenie pocztowe pomiędzy Berlinem a Königsberg (Królewiec). Na trasie tej min. znajdowało się nasze miasto. Pocztę przewożono dwa razy w tygodniu za pomocą powozu pocztowego i jeźdźca konnego. Z Schneidemühl rozgałęziały się trasy do Flatow (Złotów) przez Krojanke (Krajenke), druga do Deutsch Krone (Wałcz) i trzecia przez Kolmar (Chodzież), Margonin, Grin (Znin) do miejscowości Schubin.
Pozdrawiam.